İkindi Divanı; Osmanlı Devletinde Divan-ı Hümayunun mevcut toplantılarının dışında veziriazamın başkanlığında kurulan divan. İkindi namazından sonra toplandığı için bu adla anılır.

Babıali’de Divan-ı Hümayun belli günlerde toplanırdı. Sadrazamlar burada bitirilemeyen veya padişaha arza lüzum görülmeyen işleri kendi konaklarında divan toplamak suretiyle hallederlerdi. Bu divanın toplanması, Salı, Perşembe veya başka günlerde de olabilirdi. Sadrazamlarda başka hiçbir vezir ikindi divanı toplayamazdı. Divan başlamadan önce mehter çalışması adetti. Sadrazam; divana başkanlık eder, akşama kadar dava dinler, yaptıracağı bir işi derhal yaptırır veya emrini verirdi. Kendi yapamayacak ise veya padişaha bildirilmesi icap ediyorsa, Divan-ı Hümayına arz ederdi. Eğer mesele, dini bir hükmün öğrenilmesi ve gereğinin ona göre yapılması ise, Kazaskere veya İstanbul kadısına havale ederdi. Onlar da yapılması gerekeni yazıyla bildirirlerdir. Sadrazam bunu kabul ederse, tasdik ederdi. İkindi divanına herkes müracaatta bulunabilir, burada Türkçe bilmeyenler için hazır tercümanlar bulunurdu.

Sadrazam, seferde bulnduğu zaman da özel bir merasim ve duadan sonra kendi otağında, ikindiden sonra divan kurulurdu. 1826’da yeniçeri ocağının kaldırılmasından sonra, ikindi divanı toplantılarına son verildi.