Hayvanlar; çoğunlukla organ ve organ sistemi, organizasyon düzeyi gösteren animalia aleminin üyeleridir ve ökaryot hücre yapısına sahip canlılardır. Çoğu üye hayat devresinin bir kısmında kendi kendine yer değiştirerek hareket ederler. Fotosentez yapamadıkları için besinlerini kendilerini üretemezler, heteretrof canlılardır. Genellikle avcı/toplayıcıdırlar besinlerini aktif olarak ararlar. Duyu organları, beyin ve vücudun bir ucunda toplanmış ağız ile, vücut düzenleri bu faaliyeti destekler.

Hayvanların pek çok çeşidinin çok özelleşmiş duyusal sistemleri, iyi gelişmiş beyinleri ve karmaşık türdeki hareketlere izin veren sinir-kas sistemleri vardır. Eşeyli üreme, eşeysiz üremeden daha çok yaygındır. Bazı türlerde özelleşmiş kur yapma davranışı vardır ve anne-babanın yavruları koruması yaygın olabilmektedir.

Hayvanlar alemi genelde omurgalılar, ilkel kordalılar ve omurgasızlar olmak üzere üç grupta incelenir;

Canlı Türleri

Omurgalılar

Omurgalıların en karakteristik özelliği, birbirini takip eden omurlardan yapılmış bir omurgaya sahip olmalarıdır. Omurga sütunu çok kuvvetli bir destektir, fakat aynı zamanda eğilebilir bir yapıdadır. Aşağı omurgalılarda, omurga kıkırdak halinde olmasına rağmen, yüksek yapılı omurgalılara doğru kemikleşmeye başlar. Balıklar, amfibiler, sürüngenler, kuşlar ve memeliler omurgalı canlılardır.

İlkel kordalılar

Kordalılar adı verilen sınıflandırma basamağı ilkel kordalılar ve omurgalıları kapsar. Kordalıların tamamı omurgaya sahip değildir.
Bir hayvanın kordalı olarak adlandırılabilmesi için gelişiminin en azından belli bir döneminde aşağıdaki dört özelliğe sahip olması gerekir:
  • Notokort (sırt ipi) adı verilen esnek, destekleyici yapının bulunması
  • Notokortun hemen üzerinde sırt sırt bölgesinde yer alan tipik boru şeklinde bir sinir kordonunun bulunması
  • Yutak yarıklarına (ya da keselerine) sahip olması.

(Bu yarıklar genellikle solungaç yarıkları olarak adlandırılır ve gelişim sırasında daha sonra kaybolabilir veya farklılaşabilir.)

Omurgasızlar

Omurgasızlar (Latince: Invertebrata), bir omurgası olmayan hayvanlara verilen genel bir addır. Omurgasız olarak adlandırılan canlıların yapılarında hiçbir iskelet bulunmaz. Omurgasız hayvanların vücudunun dış kısmını örten ve destekleyen bir dış yapı bulunur.

Omurgasız canlılar, en basit çok hücreli canlı olan Trichoplax adhaerens’den itibaren başlayan Metazoa aleminin altında incelenmektedir. Omurgasız hayvanlardan bazıları; çekirge, örümcek, kelebek, sinek, solucan, ahtapot, yengeç, ıstakoz, midye ve denizanasıdır.

Üreme ve gelişme

Hemen hemen tüm hayvanlar çiftleşerek ürerler. Yetişkinler diploid ya da polidiploidtir. Herbirinin kendine has üreme hücresi vardır. Bir çok hayvan çiftleşerek üremeye yatkındır.

Bir çok hayvan güneş ışığı enerjisini dolaylı yollardan kullanarak gelişir, büyür. Hayvanların aksine bitkiler bu ışığı ile doğrudan basit şekerler üretmek için kullanır. Bitkiler, havadan aldığı karbon dioksit (CO2) ve topraktan aldığı su (H2O) moleküllerini ışık enerjisini kullanarak kimsayal bir reaksiyon sonucu Glikoz şekeri (C6H12O6) dönüştürür ve son olarak açığa Oksijen çıkar (O2). Elde edilen bu şeker daha sonra bitkinin büyümesi için kullanılır. Hayvanlar bu bitkileri yediklerinde ya da bu bitkileri yiyen hayvanları yediklerinde bitkilerin yapısında bulunan besinleri almış olurlar. Hayvanların üç üreme şekli vardır:

  • İç üreme ve iç gelişme: Bu üreme ve gelişme şekli spermin yumurtaya girerek döllenmesi sonucu ve embiriyonun anne karnında gelişmesiyle oluşur. Memelilerde görülür.
  • İç üreme ve dış gelişme: Bu üreme ve gelişme şekli spermin yumurtaya girerek döllenip yumurtayla birlikte embiriyonun dışarı çıkarak dışarda gelişmesi sonucu oluşur. Kurbağalar ve balıklar hariç yumurtayla çoğalan hayvanlarda görülür.
  • Dış üreme ve dış gelişme: Annenin döllenmemiş yumurtayı bırakarak sonra babanın o yumurtaları dölleyerek embriyonun oluşup dışarda gelişmesiyle oluşur. Kurbağalarda ve balıklarda görülür.